Dzik

Dzik – suwalska populacja

Dzik jeszcze w latach 50. minionego wieku był nieliczny w łowiskach północno-wschodniej Polski, z czasem stał się jednym z ważniejszych gatunków zwierzyny łownej. Znalazł tam doskonałe warunki bytowe. Dziki ulegają synantropizacji, wchodzą w otwarty krajobraz rolniczy i zurbanizowany, wybierają na ostoje bagna, łozowiska, trzcinowiska, a nawet łany kukurydzy, żerując na okolicznych polach i wyrządzając poważne szkody. Dopiero z nadejściem zimy migrują w kierunku swoich leśnych ostoi. W 1992 i 1993 r., podobnie jak w kraju, także i tutaj wystąpił pomór wywołany wirusem z rodzaju Pestivirus. Ta groźna choroba zakaźna świniowatych spowodowała bardzo duże straty wśród dzików, sięgające nawet 80% stanów. Wówczas liczebność całej populacji w byłym województwie suwalskim spadła do poziomu 1 tys. osobników. Po stosunkowo szybkim odbudowaniu strat populacja ustabilizowała się na poziomie 2–3 tys. osobników. Od 2000 r. następuje jej stały sukcesywny wzrost, osiągając wiosną 2013 r. najwyższy poziom w historii niemal 6 tys. przy zagęszczeniu 31,4 osob./1000 ha lasu. Najniższe zagęszczenie wynoszące 6,34 osob./1000 ha występuje w Puszczy Augustowskiej, najwyższe przekraczające 40 osob./1000 ha lasu występuje w zachodniej części Krainy Wielkich Jezior Mazurskich. Zdrowotność dzików jest dobra. Najwyższa śmiertelność dotyczyła najczęściej warchlaków zaraz po urodzeniu, gdy na przedwiośniu zalegała jeszcze gruba pokrywa śniegu, a temperatura w okresie nocy spadała poniżej zera. W fazie wysokiego wzrostu populacji po 2000 r. pozyskanie dzików było niższe od rocznego przyrostu zrealizowanego, sięgało 75–85% stanów wiosennych. W roku gospodarczym 2008/2009 pozyskano najwięcej dzików w historii, ponad 5 tys., w większości na polowaniach indywidualnych, chociaż myśliwi kół giżyckich i węgorzewskich od lat bardzo chętnie polują na dziki zbiorowo. Polowania są dobrze zorganizowane, sprawnie prowadzone, z bogatą oprawą. Przyszłe gospodarowanie dzikiem wymaga dokładniejszego poznania mechanizmów wewnątrzpopulacyjnych tego gatunku i głębszej analizy dotychczasowych działań, by można było rozwiązywać problemy i łagodzić narastające konflikty związane z obecnością dzika w środowisku.

Zagęszczenie populacji dzika na 1000 ha powierzchni leśnej
– stan na 10 marca 2015r.